معدنای طلا منتظرن ! پیش به سوی کانزاس سیتی !

هشت صبح ِ سرد ِ پنجشنبه ، هفده مهر نود و سه
زیر درخت های کاج ، « پسرکی با پیژامهء راه راه » جان بوین را می خوانم و چهار روز دیگر بیست و نه ساله می شوم .