۱۳۹۳ آبان ۱۸, یکشنبه

آه بلاگ ! من همیشه عاشقت بودم و بهت وفادار موندم . تو بهترینی !

یکی تو توضیح صفحه اش نوشته بود : « اصلا کس ننت ! » با اعراب ! یعنی چی آخه ؟ مثلا یعنی خنده دار ؟ آخه چرا ؟ ما به چه روزی افتادیم ؟ نه جدی ! نمی فهمم . توی سه تا جمله ده بار نوشته گاییدم ، گاییده شدم . واقعا ؟ از کی این همه فحش بامزه شد ؟ « همتونو می گام » جمع کنید بابا دیوانه ها ! « داف خوش ممه هم نداریم » آخه این چه ادبیاتی ست ؟ شرمنده شدم . شرمنده کی ؟ والا اگه بدانم . اما خواندن این اراجیف و فقط خواندن شان هم آدم را شرمنده می کرد . یک کم هم می ترساند . « دوبی 780، استانبول 890، تایلند 2100 و ننه صاحب آژانس هم مجانی . کس ننه ها مغز مارو گاییدن با اسمساشون » این جمله ترس ندارد ؟ واقعا ندارد ؟ زید ؟ داف ؟ این همه شوخی جنسیتی ؟ قاطیش اراجیف سیاسی هم می گویند . از حقوق زنان هم دفاع می کنند بعضا . به اسید پاشی هم اعتراض می کنند . آب حوض هم می کشند . آدم دلش می خواهد زمین را گاز بزند . این همه ما خاک بر سر بودیم ؟

یک بار هم رفتم اینستاگرام . هی دیدم عکس گربهء نکبت شان را می گذارند هشتک پیشی و نازی و کوفت . بی خیال . ما هم گربه داریم . از این لوس بازی ها در نمی آوریم . یا عکس دست های لاک زده شان را می گذاشتند . هر روز یک رنگی . چرا باید انگشتان لاک زدهء بیمزهء شماها جالب باشد ؟ من با همهء بی مزگیم از شماها جالب ترم . 

پی نوشت آن که حالا نگویید خوب دوست دارد توی صفحه اش هر چی دلش می خواهد بگذارد . من اصلا این فاز هر کس نظرش محترم است و همه با هم دوست و پیس فول و این ها را نمی فهمم . اگر طرف می تواند توی صفحه اش هر مزخرفی را به سمع و نظر عموم برساند ، من هم می توانم اعتراضم را عمومی اعلام کنم و بگوییم کلن خیلی قهقهراییم .