وقتش بود آدم های بوگندو را اززندگیم می انداختم بیرون. من حیف بودم واقعا. بله! سی و دو سالم بود و خیلی الکی و مسخره بود اگر فروتنی می کردم و می گفتم من و آن ها هیچ فرقی با هم نداریم . چون داشتیم. دنبال آدم های قشنگ می گشتم که « آنا کارنینا » را خوانده باشند. چخوف را بلد باشند و تنها نمایشنامهء خوانده شدهء زندگی شان « در انتظار گودو » نباشد.
بعد سرعت تردمیل را بردم بالاتر و ذهنم را از آدم های زشت دور و برم خالی کردم. چون ارزشش را نداشت بیش از این به ادبیات مبتذل آدم ها فکر کنم. ادبیات مبتذل چیزی بود که نمی توانستم تحملش کنم. خیلی زشت و زننده بود. حتی از ریش پورفسری هم زننده تر بود. حتی از خط لب هم زننده تر بود. حتی از زننده هم زننده تر بود.
بعد فکر کردم امسال سال من نیست. برو ایشالا سال بعد. اما بهش اعتقاد نداشتم . به ایشالا بعد اعتقاد نداشتم . اما به امسال سال من نیست خیلی هم اعتقاد داشتم. چون هر جور فکر می کردم سال من نبود. و فکر کردم دلیلش این است که امسال سال من نیست ؟ یا این که کارم خوب نیست؟ یا چی؟ به نتیجه ای نرسیدم . فقط عرق کردم و کمی نفسم بند آمد و بیشتر از این برای زانو زیان آور بود. آمدم پایین و کمی با البو خواندم. غلط و غولوط. چون انگلیسیم هم مثل کارم تعریفی ندارد و باید بگویم دیگر چیز تعریفی ای در خودم سراغ ندارم که بهش ببالم. حتی هیچ وقت خایه نکرده بودم لبم را سوراخ کنم. چون می ترسیدم زشت شوم اما حقیقتا چی داشتم برای از دست دادن؟ پووف!
خوب همهء این ها مال قبل از وقتی بود که اشکان را ببینم. اشکان هی گفت کارم خیلی خوب است. در حالیکه راست نمی گفت . الکی می گفت. بعد از چند بار گفتن که کارم خیلی خوب است، همه معذب شدیم چون باید می رفتیم و آن جاییش بود که نمی دانستیم چجوری خداحافظی کنیم. کسی به من وقتی نداده بود. برای این که آمدنم خیلی بی معنی نباشد آدرس ایمیلش را نوشت داد دستم که کارهایم را برایش بفرستم. اما کور خوانده بود. احمق نبودم. و خوب خیلی خنده دار است که بگویم کور خوانده بود. این من بودم که کور خوانده بودم. یعنی اصلا این جمله این جا جایی ندارد. کسی کور نخوانده بود. فقط دوباره نه شنیده بودم. آیا یک روز من هم تد تاکی خواهم داشت با عنوان « چجوری بعد از سیصد و هشتاد و سه بار نه شنیدن سرانجام موفق شدم؟ »
حالا دراز کشیده بودم توی تختم و دلم می خواست فردا نمی رفتم سر کار. می رفتم باشگاه و سرعت تردمیل را می بردم بالا و همهء سم ها را از بدنم خارج می کردم. اگر سال بعد هم سال من نبود چی؟ اگر هیچ سالی سال من نبود؟
